Deel Oeverweg heeft geen zinvolle functie meer

WEITEMANSLANDEN - Het college van Twenterand heeft, zoals gebruikelijk in al haar wijsheid, besloten het onverharde gedeelte van de Oeverweg op te heffen. Er werd door één buurtbewoner bezwaar gemaakt, maar de direct aanwonenden zouden dit besluit echter toejuichen. Volgens wethouder Harmsen was dit deel van de Oeverweg ook niet goed begaanbaar meer, waardoor automobilisten niet verder durfden te rijden en omkeerden.  Door dit deel te onttrekken aan het verkeer, zijn er situaties waarin er 343 meter extra moet worden afgelegd om van A naar B te komen. Dat is volgens het college aanvaardbaar. Het onverharde deel van de weg wordt binnenkort op duurzame wijze ingezaaid met een kruiden- en bloemenmengsel. Er wordt een sloot doorgetrokken en een landelijk hek geplaatst, zodat de toegang wordt belemmerd.

De Oeverweg dateert uit de tijd van de ontginning (begin jaren 30) en maakte deel uit van het plan voor Weitemandorp, een zusterdorp van Aadorp. Alles was kadastraal ingetekend, stratenplan, kerk etc etc. De percelen die er nu zijn, bestaan dan ook uit een groot aantal kadastrale nummers. Het dorp is er nooit gekomen, er werd niet gebouwd in de crisis. Aan de Oeverweg (toen volledig zandweg) werden wel 2 boerderijtjes gezet: familie Schoenmaker en familie Fokker. Nu zijn de bewoners de familie Roolvink en 2 maal familie Fokker (dubbele bewoning, 2 generaties).

De Oeverweg is ooit geasfalteerd tot aan de boerderij van (nu) Roolvink, verder bleef het zandweg die uitkwam op het onverharde deel van de Vosmaatweg. In feite was de Oeverweg dus een wat vergeten hoekje en had geen doorgaand verkeer. Het onverharde deel van de Oeverweg werd door de bewoners zowat bij hun perceel aangetrokken en gebruikt voor begrazing door bijvoorbeeld pony's. Dat was een situatie die iedereen prima vond. De buurt, want dat onverharde deel werd toch niet gebruikt als weg en zo werd er tenminste wat onderhoud gepleegd en de gemeente vond het ook prima, want dan hoefde zij zelf geen onderhoud te doen. Iedereen blij.

 

Op een kwade dag kwam er (ambtelijk) het plan om de Oeverweg te voorzien van een fietspad. Daar had niemand enig begrip voor, het werd het fietspad van niets door niets naar niets genoemd. Het betekende niet alleen het asfalteren van Oeverweg en Vosmaatweg, het betekende ook het einde van wat ruige natuur, het betekende voor de bewoners van de Oeverweg meer drukte voor het huis en het fietspad voegde niks toe: geen verhoging verkeersveiligheid, geen toeristische waarde.

De verhouding tussen de familie Roolvink en hun buren, de familie Fokker, was al niet echt harmonieus en dat werd vanaf dat moment er niet beter op. Roolvink verzette zich stevig tegen het fietspad en heeft meermalen aangeboden het onderhoud aan bomen langs het onverharde deel van de Oeverweg zelf voor zijn rekening te willen nemen. Dat wilde de gemeente echter niet. Wat op zich vreemd was, want de gemeente had hier al ruim 40 jaar niks aan onderhoud gedaan en dit zou ook prima passen in het beleid de inwoners meer te betrekken bij het onderhoud aan openbaar groen. 

Van het kerende verkeer waarover gesproken wordt, had alleen de familie Roolvink last, want zij wonen aan het einde van het verharde deel en daarvoor heeft de gemeente bij de toegang van de Oeverweg, vanaf de Weitemansweg, een bord met eenrichtingsverkeer geplaatst. Wat weer tegen het zere been van de familie Fokker was. Misschien ook een gevalletje voor de mediator bij burenruzies?

Roolvink heeft, volgens zeggen, erg veel ambtelijke weerstand ontmoet, inclusief verdwenen afspraken en de weigering vanuit de gemeente om "dingen" op papier te zetten. Uiteindelijk is het de politiek geweest die een streep door het fietspad zette; probleem daarbij was dat dat onzalige plan niet simpelweg van tafel werd geveegd, maar dat er voor gekozen is om het onverharde deel de openbare functie te ontnemen. Geen mens, zeker niet in de omgeving van de Oeverweg,  snapt waarom.

Het betekent dat er kosten worden gemaakt voor het doortrekken van de sloot langs de Vosmaatweg en de plaatsing van een hek voor een fysieke afsluiting van de Oeverweg. Bovendien moet de gemeente jarenlang kosten blijven maken voor het groenonderhoud in de nieuwe natuur van het onverharde deel van de Oeverweg, wat de facto nu al een "natuurlijk" natuurgebied is.

Er kunnen dus best vraagtekens bij dit besluit van de gemeente worden gezet, maar één ding is duidelijk, de verhoudingen aan de Oeverweg zijn er beslist niet beter op geworden.


«   »